Bukowel – luksusowy kurort w Ukrainie w czasie wojny. Hotele, drogie restauracje i życie z dala od frontu

Bukowel, położony w ukraińskich Karpatach, rozwija się mimo trwającej wojny. Powstają tam kolejne luksusowe hotele i apartamentowce, działają restauracje, galerie handlowe, aquapark, kluby i obiekty rozrywkowe. Ceny w najbardziej ekskluzywnych lokalach mogą przypominać te z najbogatszych kurortów, ale – jak pokazuje materiał kanału Tanie PodróżoVanie – można znaleźć również tańsze noclegi i posiłki. Autor nagrania zwraca jednocześnie uwagę na kontrast między rozrywkowym życiem kurortu a sytuacją mężczyzn objętych obowiązkiem wojskowym oraz mieszkańców innych regionów Ukrainy.

Film „Czy na Ukrainie są same zgliszcza? Tak wygląda najbogatszy kurort Ukrainy!” opublikowano 30 października 2026 roku na kanale Tanie PodróżoVanie. Materiał nagrano we wrześniu 2026 roku. Autor odwiedził Bukowel poza głównym sezonem zimowym, sprawdzając, jak miejscowość funkcjonuje jesienią.

Ukraiński Dubaj w Karpatach

Autor nagrania porównuje Bukowel do „ukraińskiego Dubaju” i zestawia go z Zakopanem. Zwraca uwagę na skalę inwestycji, nowoczesną architekturę oraz liczbę luksusowych hoteli i domków wypoczynkowych. Według jego relacji miejscowość szybko się rozbudowuje, a nowe obiekty powstają nawet w sąsiedztwie dawnych górskich łąk i domów mieszkańców, których grunty są stopniowo wykupywane.

Wśród budynków dominują nowoczesne, przeszklone konstrukcje i nazwy o zachodnim brzmieniu. Autor zauważa, że niewiele hoteli ma nazwy zapisane cyrylicą. W jego ocenie zabudowa i charakter miejscowości wyraźnie odróżniają ją od tradycyjnych polskich kurortów górskich.

Bukowel przyciąga zamożnych gości z różnych części Ukrainy. Jednocześnie – jak zauważa autor – część ukraińskiego społeczeństwa krytycznie odnosi się do istnienia takiego miejsca, ponieważ większości mieszkańców nie stać na wypoczynek w tak drogim kurorcie.

Już na wjeździe widać trwające inwestycje, wykopy i ogrodzone tereny budowy. W centrum znajdują się natomiast rozbudowane promenady, drogi, hotele i obiekty usługowe. Miejscowość funkcjonuje przez cały rok. Można korzystać z restauracji, sklepów, zabiegów spa i usług medycznych, w tym medycyny estetycznej.

Autor zwraca uwagę na ograniczone możliwości parkowania kamperem w centrum, ponieważ wiele terenów jest ogrodzonych lub niedostępnych dla samochodów. Wspomina jednak o bezpłatnych autobusach kursujących po kurorcie. W czasie jego wizyty, poza głównym sezonem, ruch turystyczny był mniejszy niż zimą, ale większość obiektów pozostawała otwarta.

Restauracje i ceny: od posiłków za kilka złotych po luksusowe produkty

W starszej części Bukowela autor znalazł lokale, w których można zjeść stosunkowo niedrogo. Według jego relacji obiad w mniej ekskluzywnym miejscu można było kupić za kwotę odpowiadającą około 20 zł. W wielu restauracjach dostępne były menu wystawione bezpośrednio przy ulicy, dzięki czemu można było sprawdzić ceny przed wejściem do lokalu.

W nowocześniejszej części kurortu odwiedził galerię handlową z restauracją samoobsługową. Jedzenie kosztowało tam około 5,5 zł za 100 gramów. Wybór obejmował m.in. ciasta, herbaty, ryby, makarony, pizze, placki ziemniaczane, sałatki, oliwki, hummus, suszone pomidory, jajka i grzyby. Można było również kupić świeżo wyciskane soki i wino. Za 100 ml wina trzeba było zapłacić 50 hrywien, czyli – według przeliczenia podanego w filmie – około 4,50 zł.

W bufecie dostępne były także piwa zagraniczne w cenie niecałych 10 zł oraz lokalne piwo lwowskie za około 7 zł. Autor zwrócił uwagę na szeroki wybór potraw i produktów, którego – jak stwierdził – nie spotkał w podobnych restauracjach samoobsługowych w polskich galeriach handlowych.

W innych lokalach można było zamówić dania kuchni ukraińskiej. Autor wskazywał, że wiele potraw kosztowało do 300 hrywien, co w czasie nagrania odpowiadało około 25 zł. Śniadanie w jednym z bufetów, obejmujące jedzenie, lemoniadę i ciastko, kosztowało niecałe 40 zł.

W kurorcie działa również supermarket o standardzie delikatesów premium. Autor pokazał szeroki wybór importowanych produktów, alkoholi, ryb, owoców morza, mięs, serów i gotowych dań. Wśród produktów znalazły się m.in. australijskie piwa Bundaberg w kilku smakach, amerykańskie napoje, kawior, ostrygi, homary, małże, kalmary, ośmiornice, krewetki, ryby wędzone i suszone, a także różne rodzaje mięs i serów.

Szczególne wrażenie zrobiły na nim ceny kawioru. Niektóre niewielkie puszki kosztowały około 200 zł, a produkty premium z jesiotra przekraczały 600 zł. W sklepie dostępne były również wina za 20–28 tys. hrywien, co według przeliczeń z filmu odpowiadało około 1800–2500 zł za butelkę. Można było kupić także koniak za około 1500 zł.

Nie wszystkie produkty były jednak drogie. Autor wskazywał, że wiele artykułów kosztowało podobnie jak w popularnych ukraińskich supermarketach, a niektóre były tylko nieznacznie droższe. Przykładowo chleb kosztował 18 hrywien za 100 gramów, czyli około 1,50 zł. Wspominał również o przecenach sięgających 70 proc. na produkty z kończącym się terminem przydatności do spożycia.

W jego ocenie supermarket oferował wybór porównywalny, a nawet większy niż sklepy w zamożnych państwach arabskich. Podkreślał, że można tam kupić produkty z różnych części świata, których nie widział wcześniej w polskich sklepach.

Zarobki i dostępność wypoczynku

Autor nagrania polemizuje z opinią, że Ukraińcy zarabiają wielokrotnie mniej niż Polacy. Powołuje się na rozmowę z właścicielem dużej ukraińskiej firmy zatrudniającej kilkaset osób. Według przekazanych mu informacji pracownicy wykonujący najprostsze prace fizyczne przy produkcji żywności mieli otrzymywać około 3,5 tys. zł netto. Wykwalifikowani pracownicy, m.in. menedżerowie wyższego szczebla oraz osoby zajmujące się administracją i informatyką, mieli zarabiać około 6–7 tys. zł.

Autor zaznacza, że są to dane uzyskane od jednego przedsiębiorcy, a nie statystyki obejmujące cały ukraiński rynek pracy. Twierdzi jednak, że różnice w wynagrodzeniach nie muszą być tak duże, jak wynikałoby to z oficjalnych danych dotyczących płacy minimalnej. Zwraca również uwagę na niższe ceny części usług i produktów na Ukrainie.

Według jego relacji w Bukowelu poza głównym sezonem można było wynająć pokój w centrum za około 200 zł. W jego ocenie pozwalało to również mniej zamożnym turystom zaplanować krótki pobyt w kurorcie.

Jednocześnie autor zwraca uwagę na problemy ukraińskich przedsiębiorców związane z brakiem pracowników. Według informacji, które przytacza, część mężczyzn unika zatrudnienia na etacie z obawy przed kontrolami Terytorialnych Centrów Rekrutacji (TCK) i skierowaniem do służby wojskowej. W konsekwencji niektórzy mają pozostawać w domach lub ukrywać się, nawet kosztem utraty dochodów.

Koncert, festiwal i zabawa podczas wojny

Podczas pobytu w Bukowelu autor uczestniczył w festiwalu i koncercie. Bilet kosztował ponad 100 zł od osoby. Przed rozpoczęciem występu na scenie pojawiły się reklamy ukraińskich firm, w tym producentów kosmetyków, hoteli i deweloperów.

W trakcie wydarzenia prowadzono również zbiórki na rzecz ukraińskich sił zbrojnych. Licytowano przedmioty związane z frontem, w tym nóż bojowy, a na ekranie wyświetlano kod QR umożliwiający przekazywanie wpłat. Koncert poprzedziły minuta ciszy upamiętniająca poległych oraz odśpiewanie hymnu Ukrainy.

Autor zwraca uwagę, że podczas imprezy pojawili się goście z różnych części kraju, w tym z miast położonych bliżej linii frontu, takich jak Chersoń i Mikołajów. Wspomina również, że na pytanie o Donieck nikt z uczestników nie zgłosił się jako osoba pochodząca z tego miasta.

Po części oficjalnej rozpoczęły się koncerty i zabawa. Autor ocenił występ muzycznie pozytywnie, ale stwierdził, że znaczną część programu stanowiły elementy propagandowe. Wspomniał także o występie artysty, który – według jego relacji – śpiewał z playbacku po ukraińsku, choć nie znał tego języka, a na co dzień mieszkał w Miami.

Przed występem głównej gwiazdy wieczoru autor zarejestrował również oświadczyny jednego z uczestników imprezy. Po koncercie odbyło się afterparty. Jak podsumował, ludzie bawili się dobrze, a w trakcie całej nocy nie było alarmów.

Autor zauważa, że w czasie gdy w Polsce pojawiały się ostrzeżenia związane z rosyjskimi atakami na Ukrainę, w Bukowelu życie rozrywkowe toczyło się bez widocznych zakłóceń. Przyznaje, że część Ukraińców tłumaczy organizowanie imprez potrzebą pokazania, że rosyjska agresja nie złamała ich ducha. Zwraca jednak uwagę na kontrast między taką argumentacją a obrazem luksusowego wypoczynku w miejscowości oddalonej od bezpośrednich działań wojennych.

Luksusowe delikatesy, apartamentowce i rozbudowana infrastruktura

W kolejnych częściach materiału autor pokazuje rozwój infrastruktury turystycznej. W Bukowelu znajdują się boiska do koszykówki i piłki nożnej, korty tenisowe, siłownie plenerowe oraz inne obiekty sportowe. Dostępne są również rafting, wynajem quadów i przejażdżki samochodami terenowymi.

Kurort oferuje liczne atrakcje dla rodzin z dziećmi i osób szukających rozrywki. Wśród nich są parki rozrywki, parki dinozaurów, labirynty, escape roomy, dom do góry nogami, salony strachu i różnego rodzaju animacje. W okolicy jeziora można korzystać z rowerów wodnych, diabelskiego młyna, a także z nowo otwartego aquaparku.

Autor pokazuje również apartamentowce położone nad jeziorem Glacier. W jednym z budynków, który podczas jego poprzedniej wizyty był jeszcze w trakcie budowy, wszystkie mieszkania miały już zostać sprzedane. Obiekty oferują duże balkony i tarasy, baseny na dachach, siłownie oraz rozbudowaną infrastrukturę rekreacyjną.

W kurorcie można również skorzystać ze skoków na bungee i zjazdów tyrolką. Działają plenerowe lokale gastronomiczne i bary, a w hotelach znajdują się własne kompleksy basenowe i rozrywkowe.

Autor zwraca uwagę, że Bukowel jest nastawiony przede wszystkim na rozrywkę, zakupy i wypoczynek, a nie na tradycyjną turystykę pieszą. W jego ocenie wiele atrakcji ma umożliwiać spędzanie czasu bez dużego wysiłku fizycznego, a jednocześnie zapewniać efektowne miejsca do robienia zdjęć.

Na ulicach znajdują się liczne stoiska z pamiątkami, lokalnymi produktami, domowym winem i nalewkami. Można kupić również samogon, wyroby inspirowane kulturą huculską i motywami Karpat Ukraińskich, a także towary importowane. Autor zauważa obecność produktów z chińskich platform handlowych i podróbek znanych alkoholi.

Wśród sprzedawanych pamiątek szczególną uwagę zwróciła na siebie wódka określana jako banderówka lub wódka banderowska, sprzedawana w czerwono-czarnych barwach. Według relacji autora miejscowi sprzedawcy przedstawiali jej zakup i spożywanie jako gest sprzeciwu wobec Rosji.

Życie w kurorcie a mobilizacja wojskowa

Jednym z najważniejszych wątków materiału jest sytuacja mężczyzn w wieku mobilizacyjnym. Autor zauważa, że w Bukowelu można spotkać mężczyzn swobodnie spacerujących, korzystających z restauracji, barów i dyskotek. Zestawia ten obraz z informacjami o osobach, które w innych częściach Ukrainy mają ukrywać się przed kontrolami TCK.

W jego ocenie możliwość korzystania z luksusowego wypoczynku zależy w dużej mierze od sytuacji finansowej i statusu prawnego danej osoby. Twierdzi, że mężczyźni obecni w kurorcie mogą posiadać dokumenty pozwalające uniknąć skierowania na front.

Autor przytacza również zasłyszane informacje, według których kwoty potrzebne do uniknięcia służby wojskowej miały wzrosnąć nawet do 10 tys. dolarów. Zaznacza, że według jego rozmówców zdarza się, iż nawet osoby rzeczywiście chore lub niepełnosprawne, posiadające odpowiednie zaświadczenia, nie mają pewności, że unikną mobilizacji bez dodatkowych pieniędzy.

Są to relacje i oceny przedstawione przez autora nagrania. W materiale nie zaprezentowano dokumentów potwierdzających skalę takich praktyk ani niezależnych danych dotyczących wskazanych kwot.

Autor zauważa, że uczestnicy imprez w Bukowelu biorą udział w zbiórkach na rzecz ukraińskiej armii. W jego interpretacji wpłaty mogą być dla części osób sposobem na pogodzenie korzystania z rozrywek z poczuciem odpowiedzialności za sytuację kraju.

Pieniądze w Bukowelu i pytania o korupcję

Autor zastanawia się, skąd pochodzą środki finansujące tak intensywny rozwój kurortu w czasie wojny. Wskazuje na obecność dużych inwestycji, luksusowych apartamentów i drogich produktów, a następnie sugeruje, że część pieniędzy może pochodzić z korupcji.

Jako przykład przytacza informację, którą – jak mówi – przeczytał w trakcie nagrywania materiału. Według tej relacji zatrzymano szefa agencji odpowiedzialnej za zamówienia dla ukraińskiej armii, a w jego mieszkaniu miało zostać znalezionych 150 mln dolarów w gotówce, przechowywanych w lodówkach. Autor twierdzi, że pieniądze miały pochodzić z amerykańskiej pomocy dla Ukrainy.

Następnie wysuwa przypuszczenie, że środki pochodzące z nielegalnych źródeł mogą być lokowane w luksusowych nieruchomościach w Bukowelu. Nie przedstawia jednak dowodów łączących konkretne inwestycje w kurorcie z opisywaną sprawą. Jego wypowiedź ma charakter podejrzenia i komentarza.

Bukowel na tle obrazu Ukrainy przedstawianego w Polsce

W końcowej części filmu autor podkreśla, że Bukowel jest przykładem miejsca, w którym wojna nie doprowadziła do zatrzymania rozwoju turystyki i inwestycji. Zaznacza, że nie jest to odosobniony przypadek, ponieważ podobnych miejsc na Ukrainie ma być więcej.

Zwraca jednak uwagę na różnice pomiędzy sytuacją mieszkańców poszczególnych regionów. W jego ocenie w Bukowelu szczególnie wyraźnie widać, że możliwości korzystania z życia w czasie wojny zależą od posiadanych pieniędzy i sytuacji związanej z mobilizacją.

Autor przyznaje, że jego odczucia wobec tego miejsca są mieszane. Z jednej strony uważa, że osoby, które nie walczą na froncie, mają prawo odpoczywać i korzystać z życia. Z drugiej zastanawia się, czy skala zabawy i luksusu jest właściwa w czasie, gdy na Ukrainie trwają działania wojenne i giną ludzie.

Wskazuje również, że obraz Bukowela może być zaskakujący dla osób, które znają Ukrainę przede wszystkim z relacji o zniszczeniach wojennych. Podkreśla jednak, że odwiedzony kurort nie jest reprezentatywnym obrazem całego kraju, a jego doświadczenia dotyczą konkretnej miejscowości i okresu poza głównym sezonem zimowym.

Materiał kończy się zaproszeniem do obejrzenia wcześniejszego filmu o zimowym Bukowelu oraz prośbą o podzielenie się opiniami na temat funkcjonowania kurortu w czasie wojny.


Źródło: kanał Tanie PodróżoVanie, „Czy na Ukrainie są same zgliszcza? Tak wygląda najbogatszy kurort Ukrainy!”, publikacja 30 października 2026 r. Materiał nagrany we wrześniu 2026 r.


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *