Budanow i Bodnar zwracają polskie odznaczenia. „Decyzja Nawrockiego to prezent dla Moskwy”
Szef Biura Prezydenta Ukrainy Kyryło Budanow oraz Ambasador Ukrainy w Polsce Wasyl Bodnar zapowiedzieli zwrot polskich odznaczeń w reakcji na odebranie Prezydentowi Ukrainy Wołodymyrowi Zełenskiemu Orderu Orła Białego przez Prezydenta RP Karola Nawrockiego.
Budanow zapowiedział zwrot Złotego Krzyża Oficerskiego Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, którym został odznaczony w ubiegłym roku. Decyzję ogłosił w swoim kanale na Telegramie. Określił ją jako „prezent dla moskiewskiego agresora, który ten z pewnością wykorzysta przeciwko obu naszym krajom”.
Podkreślił, że narody ukraiński i polski łączą wielowiekowe relacje i różne karty historii — zarówno heroiczne, jak i tragiczne.
„Powinno to jednak być powodem do głębokiej refleksji, a nie grubych politycznych spekulacji. Ukraina nie wskazuje żadnemu innemu narodowi, jak uczyć jego historii. My również zachowujemy sobie słuszne prawo do własnej pamięci narodowej i godności” — napisał.

Budanow zakwestionował również samą zasadę podjętej decyzji, zwracając uwagę, że Order Orła Białego do dziś nie został odebrany włoskiemu faszystowskiemu dyktatorowi Benito Mussoliniemu, współpracownikowi Adolfa Hitlera.
„Jestem przekonany, że ten gest Prezydenta Polski nie jest kwestią sprawiedliwości” — ocenił. Dodał, że nie może „pozostać z boku i jedynie obserwować, jak przeciwko naszym obywatelom bezpodstawnie i sztucznie nakręcana jest spirala nienawiści”.
Ambasador Ukrainy w Polsce Wasyl Bodnar ogłosił z kolei zwrot Krzyża Kawalerskiego Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.
„Nie mogę pozostać obojętny wobec decyzji, którą uważam za historycznie niesprawiedliwą. Rozumiejąc emocje panujące w Polsce, nie godzę się z tym, że Prezydent Ukrainy — przyjaciel Polski, głowa państwa, które walecznie broni się przed rosyjskim agresorem — został pozbawiony najwyższego polskiego odznaczeni” — napisał.
Bodnar podkreślił, że w warunkach trwającej rosyjskiej agresji, pod nawałą ataków rakietowych i dronowych, decyzja ta jest odbierana „jako gest skierowany do całego Narodu Ukraińskiego”.
Ambasador zaznaczył jednocześnie, że przez półtora roku pracy na rzecz dialogu polsko-ukraińskiego udało się osiągnąć wiele.
„Pomimo obecnej sytuacji jestem przekonany, że zdrowy rozsądek zwycięży nad emocjami, a wzajemny szacunek — nad polityczną koniunkturą. Pamiętajmy, że na naszych sporach zawsze zyskuje wróg — Moskwy” — apelował.
Tło sprawy
Decyzje Budanowa i Bodnara wpisują się w szerszą falę ukraińskich reakcji na odebranie Zełenskiemu Orderu Orła Białego. Wcześniej zwrot polskiego odznaczenia zapowiedział minister spraw zagranicznych Ukrainy Andrij Sybiha.
Z kolei były Prezydent Polski i laureat Pokojowej Nagrody Nobla Lech Wałęsa zdjął znaczek z ukraińską flagą i oskarżył Zełenskiego o „celebrowanie bandytów z UPA„.
Natomiast były ambasador Polski na Ukrainie Bartosz Cichocki zwrócił Order Zasługi przyznany mu przez Zełenskiego w 2022 roku.
Natomiast z ratusza w Lublinie zdjęto ukraińską flagę.
Pełne oświadczenie Kyryło Budanova
На жаль, Президент Польщі Кароль Навроцький вдався до недружнього акту щодо нашого народу, позбавивши Президента України раніше врученого йому ордена Білого Орла.
Безумовно, це подарунок для московського агресора, який той обов’язково використає проти обох наших країн.
Наші народи мають давні взаємини й різні сторінки історії – як героїчні, так і трагічні. Однак це має бути приводом для глибокого осмислення, а не грубих політичних спекуляцій. Україна не вказує жодному іншому народові, як вчити його історію. Тож і ми залишаємо за собою справедливе право на власну національну пам’ять та гідність.
Переконаний, що цей жест Президента Польщі не про справедливість абощо. Адже про яку справедливість може бути мова, якщо ордена Білого Орла, наприклад, досі не позбавлено італійського фашистського диктатора й пособника Гітлера Беніто Муссоліні?
Україна, без сумніву, дасть оцінку цій події. Та попри все ми й далі міцно стоятимемо на засадах відкритого партнерства з усіма нашими союзниками. Однак партнерства рівноправного, заснованого на принципах взаємоповаги.
Україна продовжить битися в авангарді захисту всієї Європи, зокрема Польщі, сплачуючи найдорожчу ціну.
Та як і будь-який українець, я не можу лишатися осторонь і просто спостерігати за тим, як проти наших громадян безпідставно й штучно розкручується маховик ненависті.
З огляду на це я відмовляюся від Золотого офіцерського хреста ордена «За заслуги перед Польщею», яким мене нагородив минулого року Президент Польщі.
Впевнений, що українське суспільство – і військові, і цивільні – відчувають такі ж емоції та підтримають цей крок.
Слава Україні!
Pełne oświadczenie Vasyla Bodnara
UA
Сьогодні ми переживаємо складний етап нашої історії. Ми вибудували відносини, які базуються на довірі, солідарності та підтримці.
Польща для нас – це друзі, союзники і партнери. Це мільйони польок і поляків, які відкрили свої домівки та серця для наших людей, допомогли Україні у найскладніший час. Цю допомогу ми будемо завжди пам’ятати, цінувати і розповідати про неї нашим дітям і онукам.
Ми, як ніхто інший в Європі, розуміємо загрозу з боку Росії. У нас багато спільних інтересів: безпека, оборона, відбудова та європейська інтеграція.
Як Посол України в Польщі, я працював і працюю над тим, щоб наші відносини розвивалися, щоб реалізовувалися спільні проекти та вирішувалися складні історичні питання. Завдяки доброму діалогу за останні півтора року нам вдалося досягти багато.
Але я не можу залишитися осторонь від рішення, яке вважаю історично несправедливим. Розуміючи емоції, які панують в Польщі, не можу прийняти, що Президента України, Володимира Зеленського – друга Польщі, главу держави, яка мужньо захищається від російського агресора та боронить мир в Європі, позбавлено найвищої польської нагороди.
В умовах війни росії проти України, під атаками ракет і дронів, це рішення сприймається особливо болісно і емоційно, як жест щодо всього українського народу.
За цих обставин я змушений повернути Кавалерський хрест Ордена «За заслуги Республіки Польща».
Не зважаючи на сьогоднішню ситуацію, переконаний, що мудрість переможе емоції, а взаємна повага — політичну кон’юнктуру.
Ми можемо мати різні погляди, не погоджуватися, але ми не маємо втрачати здатності чути одне одного і шукати рішення шляхом діалогу.
Пам’ятаймо, що від наших сварок завжди виграє ворог – Москва. Ще раз закликаю до відвертої розмови. Впевнений, що при наявності доброї волі, ми знайдемо розумні рішення.
PL
Dziś przeżywamy trudne czasy w naszej historii. Zbudowaliśmy relacje oparte na zaufaniu, solidarności i wzajemnym szacunku.
Polska jest dla nas przyjacielem, sojusznikiem i partnerem. To miliony Polek i Polaków, którzy otworzyli swoje domy i serca dla naszych ludzi, pomogli Ukrainie w najtrudniejszym czasie. Zawsze będziemy pamiętać o tej pomocy, doceniać ją i opowiadać o niej naszym dzieciom i wnukom.
Ukraina i Polska, jak nikt inny w Europie rozumieją zagrożenie ze strony rosji. Łączy nas wiele wspólnych interesów: bezpieczeństwo, obrona, odbudowa oraz europejska przyszłość.
Jako Ambasador Ukrainy w Polsce pracowałem i nadal pracuję nad tym, aby nasze relacje się rozwijały, aby realizowały się wspólne projekty i rozwiązywano trudne kwestie historyczne. Dzięki dobremu dialogowi w ciągu ostatnich półtora roku udało nam się wiele osiągnąć.
Nie mogę jednak pozostać obojętny wobec decyzji, którą uważam za historycznie niesprawiedliwą. Rozumiejąc emocje panujące w Polsce, nie godzę się z tym, że Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski – przyjaciel Polski, głowa państwa, które walecznie się broni przed rosyjskim agresorem oraz broni pokoju w Europie – został pozbawiony najwyższego polskiego odznaczenia.
W warunkach wojny rosji przeciwko Ukrainie, pod nawałą ataków rakietowych i dronowych, decyzja ta jest odbierana jako szczególnie bolesna i emocjonalna, jako gest skierowany do całego Narodu Ukraińskiego.
W tych okolicznościach zmuszony jestem zwrócić Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.
Pomimo obecnej sytuacji jestem przekonany, że zdrowy rozsądek zwycięży nad emocjami, a wzajemny szacunek – nad polityczną koniunkturą.
Możemy różnić się w poglądach, nie zgadzać się ze sobą, ale nie możemy tracić zdolności do wysłuchania siebie nawzajem i poszukiwania rozwiązań poprzez dialog.
Pamiętajmy, że na naszych sporach zawsze zyskuje wróg – Moskwa. Jeszcze raz wzywam do szczerej rozmowy. Jestem przekonany, że przy dobrej woli znajdziemy rozsądne rozwiązanie.
